Waarop de titel slaat is niet bekend, maar de naam van de film was eerst
The Haunting. Later werd deze veranderd naar The Turning. Hiermee is het spookgedeelte
weggehaald van de titel en staat het verhaal vrij voor alle creepy meningen. Geen
slecht werk van een regisseur die uit de muziekvideo wereld komt en nog geen
handjevol films heeft gemaakt. Je ziet dit ook aan de aparte opzet en contrasten.
Wel is de locatie net zoals altijd. Bly Manor, de gigantische villa, heeft de
afmeting van een kasteel op een ondenkbaar groot landgoed. Van de buren zie je taal
noch teken. Kenmerkend is ook de achterstallige stroomrekening, want zo groot
als de woning is, zo schaars verlicht zijn de vertrekken. Brooklyn Prince, het
klein meisje, is begaafd met acteertalent. De tutor doet het ook prima als hoofdrolspeelster.
Geen paniek gillend mens, maar een doorzetter. Ondanks haar achtergrond houdt
de regisseur de schrikmuziek beperkt en richt de horror zich meer op geluiden,
stemmen en dromen. Dat laatste houdt je als kijker voor de gek, want wanneer
het menens wordt, schrikt de tutor wakker. Om deze reden baal je van het einde
dat zwak overkomt. Hoewel dit discussies kan voeden, geeft dit geen prettig
gevoel om weg te lopen met een raadsel.
January 30, 2020
January 25, 2020
RICHARD JEWELL
Zowel voor als achter de camera weet Clint Eastwood te boeien. Deze
gevierde grandpa acteur weet dit wederom te doen als de filmmaker van ‘Richard
Jewell’. De biografische drama is geen film waar de kogels om de oren vliegen
of waar je vermaakt wordt met hi-tech studio beelden. Zulke films verrijken je
algemene kennis. Na het einde weet je niet meer zeker hoe goed je de wet- en
orde handhavers kunt vertrouwen. Richard Jewell toont de humane zijde van een
security guard die zijn hart op de juiste plaats heeft. Echter ligt zijn geestelijk
vermogen een paar jaren achter op zijn leeftijd, maar dom is hij niet.
Het is
in 1996, tijdens de Atlanta Olympische Spelen, wanneer hij een bom op het
terrein ontdekt. In deze tijd met internationaal terrorisme zou men gelijk
groot alarm slaan. Het aantal slachtoffers blijft hierdoor beperkt. Richard
wordt een held, maar van de een op andere dag wordt hij tot verdachte
gebombardeerd. En wel door de FBI, de machtigste politie autoriteit in de
wereld. Gelet op zijn profiel heeft de man het ook niet mee. Het andere
machtige orgaan is de op sensatie beluste media. Richard Jewell is niet alleen
een eerbetoon aan de man, maar is ook een film die je laat denken. Goed
acteerwerk.
January 24, 2020
BAD BOYS FOR LIFE
Dit duo weet het weer goed te doen. Bad Boys For Life behoort tot het derde
en waarschijnlijk laatste deel van deze franchise. Martin Lawrence speelde
vanaf deel 1 erin, Will Smith vanaf Bad Boys II (2003). De eerste brengt met
zijn geestig karakter een balans in deze film vol actie en korte rustdalen.
Gezien zijn leeftijd en lange dienstjaren denkt detective Marcus er hard aan om
te stoppen. Zijn partner Mike daarin tegen wilt hiervan niets weten. De
adrenaline zit nog in hem om de stad schoon te houden van criminelen. Hij vindt
het daarom erg dat zijn partner nu anders over denkt. Intussen ligt de dood op
de loer. Keerpunt komt wanneer een belangrijke vriend/collega van hun het
loodje legt.
Bad Boys For Life speelt zich wederom af in Miami en om dezelfde reden:
drugs dealers. Prachtige beelden van de hoofdstad van Florida en een Porsche
die scheurt door Ocean Drive, Miami Beach. De cast wordt versterkt door twee
mooie actrices uit Mexico, aan zowel de goede als slechte zijde. De storyline
is not bad; alleen is het geouwehoer van Marcus is soms aan de lange kant
waardoor de film onnodig 2 uren lang duurt. Gelet op het bezoekersaantal is
Zaal 1 de juiste zaal voor deze action movie.
January 16, 2020
LIKE A BOSS
Ondernemen in Amerika gaat niet zo gemakkelijk af
en dat merken ze bij Mia & Mel. Het duo dat elkaar sinds Middle School kent,
komt met creatieve cosmetica ideeën maar de opbrengsten houden de kosten niet
bij. Een beslaglegging kan alleen worden gestuit met een financiële injectie.
Echter, tot hun geluk toont Claire Luna van Ovieda, een extreem succesvol
cosmeticabedrijf, interesse voor de schuldovername. De voorwaarden zien onschuldig
uit, maar wie de duivelse madam kent, weet beter. Beauty en business gaan samen
en bij haar eisen is geen plaats voor genade. Na lange tijd komt er een comedy uit
Hollywood die de lachspieren met wat anders activeert dan met preutse seks scènes.
Het verhaal van Like a Boss in TBL Cinemas gaat over ware vriendschap, succes
en competitie. Binnen deze thema’s houden de karakters van de goed gebekte Mia en
die van de rustige Mel elkaar in balans. Gelet op het (dagelijks) aantal comedy
series op de televisie, valt het niet gemakkelijk om een goed lachwekkend script
te schrijven voor een film. Het einde kan wat sleutelwerk gebruiken. De duur
van een comedy valt meestal binnen een bepaalde tijd om de aandacht te houden
en dat is ook het geval met Like a Boss.
January 11, 2020
UNDERWATER
https://www.youtube.com/watch?v=jCFWEzIVILc
Tien kilometer diep op de zeebodem weet je niet wanneer het dag of nacht is. Wanneer dan iets gebeurt, heb je ook weinig uitweg. Underwater opent meteen met actie. Het verhaal had evengoed in de ruimte kunnen gebeuren. De vergelijking met Alien (1979) is helder. Het diepzee onderzoekcentrum is dan het ruimteschip en de onderwaterwereld het heelal. Het speciaal diepzeepak dat ze aantrekken lijkt op een astronautenpak. Knap werk van de film crew om onder deze natte omstandigheden te filmen. De beweegruimte is ook beperkt. In feite is Underwater een science fiction movie, maar door de schrikmuziek wordt deze gepompt tot horror. Hierdoor is er geen ruimte voor mooie beelden van organismen. In die donkere wereld gaat het om survival, maar zonder wapens maken de crewleden weinig kans tegen de vraatzuchtige rubberachtig beestjes. Dit geeft de spanning een negatief balans. Underwater is een film waarvan de hoofdactrice nog iets geeft aan de film. Voor de rest is het zoeken naar iets om door te vertellen thuis. Alleen van schrikmuziek maak je geen spannende horror. Het mooiste vind ik het einde. De film eindigt als een boek waarvan het lijkt alsof de schrijver haast heeft om het naar de drukker te brengen.
Tien kilometer diep op de zeebodem weet je niet wanneer het dag of nacht is. Wanneer dan iets gebeurt, heb je ook weinig uitweg. Underwater opent meteen met actie. Het verhaal had evengoed in de ruimte kunnen gebeuren. De vergelijking met Alien (1979) is helder. Het diepzee onderzoekcentrum is dan het ruimteschip en de onderwaterwereld het heelal. Het speciaal diepzeepak dat ze aantrekken lijkt op een astronautenpak. Knap werk van de film crew om onder deze natte omstandigheden te filmen. De beweegruimte is ook beperkt. In feite is Underwater een science fiction movie, maar door de schrikmuziek wordt deze gepompt tot horror. Hierdoor is er geen ruimte voor mooie beelden van organismen. In die donkere wereld gaat het om survival, maar zonder wapens maken de crewleden weinig kans tegen de vraatzuchtige rubberachtig beestjes. Dit geeft de spanning een negatief balans. Underwater is een film waarvan de hoofdactrice nog iets geeft aan de film. Voor de rest is het zoeken naar iets om door te vertellen thuis. Alleen van schrikmuziek maak je geen spannende horror. Het mooiste vind ik het einde. De film eindigt als een boek waarvan het lijkt alsof de schrijver haast heeft om het naar de drukker te brengen.
January 10, 2020
1917
https://www.youtube.com/watch?v=gZjQROMAh_s
Bioscoopbezoekers met oog voor uitzonderlijke producties mogen 1917 absoluut niet missen. De film is cinematografisch een juweel. Trouwens, het creatief denkwerk achter de schermen komt niet van de eerste de beste filmmaker. 1917 gebeurt tijdens de Eerste Wereldoorlog, in een tijd waar nog echt werd gevochten met karabijn en bajonet en niet met machinegeweren of zoals tegenwoordig met een druk op de knop. Het subliem camerawerk plaats de kijker in de schoenen van twee soldaten die zich een weg banen in de loopgraven, maar neemt de kijker ook mee van het ene landschap naar het andere. Horizon vol prikkeldraden, lijken en gebombardeerde gebouwen vormen het ene verbluffend decor na de andere. Daarmee boeit de regisseur en niet met het aantal schoten. Let op de scene in de schacht en bij de hoeve. Een heel sterke shot is die waar de mannen wegrennen voor een neerstortend vliegtuig. Op sommige momenten is de spanning te snijden. Overal ligt de dood op de loer, maar wanneer eentje het bijltje neerlegt dan weet je gewoon dat de ander overgebleven soldaat niet meer doodgaat. Al wordt hij achterna gezeten door een dolle tegenstander en rent hij door een regen van bommen. Toch blijft 1917 een oogstrelende film die je de diepte laat voelen en kennis meegeeft over het verleden.
Bioscoopbezoekers met oog voor uitzonderlijke producties mogen 1917 absoluut niet missen. De film is cinematografisch een juweel. Trouwens, het creatief denkwerk achter de schermen komt niet van de eerste de beste filmmaker. 1917 gebeurt tijdens de Eerste Wereldoorlog, in een tijd waar nog echt werd gevochten met karabijn en bajonet en niet met machinegeweren of zoals tegenwoordig met een druk op de knop. Het subliem camerawerk plaats de kijker in de schoenen van twee soldaten die zich een weg banen in de loopgraven, maar neemt de kijker ook mee van het ene landschap naar het andere. Horizon vol prikkeldraden, lijken en gebombardeerde gebouwen vormen het ene verbluffend decor na de andere. Daarmee boeit de regisseur en niet met het aantal schoten. Let op de scene in de schacht en bij de hoeve. Een heel sterke shot is die waar de mannen wegrennen voor een neerstortend vliegtuig. Op sommige momenten is de spanning te snijden. Overal ligt de dood op de loer, maar wanneer eentje het bijltje neerlegt dan weet je gewoon dat de ander overgebleven soldaat niet meer doodgaat. Al wordt hij achterna gezeten door een dolle tegenstander en rent hij door een regen van bommen. Toch blijft 1917 een oogstrelende film die je de diepte laat voelen en kennis meegeeft over het verleden.
January 5, 2020
DARK WATERS
https://www.youtube.com/watch?v=RvAOuhyunhY
Nooit meer zal je spiegelei aan het pannetje vastplakken - dankzij teflon.
Maar dit komt met een hoge prijs. Bedrijfsadvocaat Robert Bilott wordt dringend
aangesproken door een boer en raakt nieuwsgierig. Zo komt hij erachter dat in de
2e WO de oorlog tanks werden beschermd met een laag teflon. De samenstelling
van het chemische materiaal werd aangeduid met PFOA of C8.
Later kwamen chemische reuzen zoals Dupont en 3M op het idee om deze ook
toe te passen in de keuken. Intussen komt de coating op meerdere spullen voor
dan alleen op pannen en potten. Geen probleem, alleen wordt het serieus gevaar
van het chemisch afval verzwegen. Eén voor één sterven
alle chemische medewerkers op deze afdeling van Dupont.
Dark Waters is geen spannende film, maar komt toch over als een soft horror.
Want wie heeft nou geen teflon pan in de keuken en wat als het drinkwater ook is besmet? De overeenkomsten zijn er met onze goudwinning in het binnenland. Bilott’s one-man
battle tegen Dupont duurde van 1998 tot
2015 en gaat nog door. Als film is het gemakkelijker om het verhaal
te vertellen, want wie zou in een documentaire het tegenwoord willen geven bij Dupont?
Toevallig dat de vorige review - Just Mercy - ook over een advocaat gaat die
zich belangeloos inzet voor de gemeenschap.
January 4, 2020
JUST MERCY
https://www.youtube.com/watch?v=GVQbeG5yW78
Hoe ziet een moordenaar eruit? Kan je dit zien aan de hand van zijn gezicht en hem op grond daarvan arresteren en laten beschuldigen? Helaas komt dit nog voor en niet eens ver in het verleden van Amerika. In de witte staten zoals Alabama maken zwarten die worden beschuldigd weinig kans op justice (gerechtigheid). Het bewijsmateriaal tegen Johnny D is zwak, evenals de verklaring van een (witte) getuige.
Hoe ziet een moordenaar eruit? Kan je dit zien aan de hand van zijn gezicht en hem op grond daarvan arresteren en laten beschuldigen? Helaas komt dit nog voor en niet eens ver in het verleden van Amerika. In de witte staten zoals Alabama maken zwarten die worden beschuldigd weinig kans op justice (gerechtigheid). Het bewijsmateriaal tegen Johnny D is zwak, evenals de verklaring van een (witte) getuige.
Vers van de schoolbanken, en nog wel van Harvard, heeft advocaat Bryan Stephenson
het tot zijn missie gemaakt om deze zielen te redden van de doodstraf. Hij
wordt daarin ondersteund door een lokale (witte) collega. Hun beroep en nobel
streven houden hun echter niet vrij van serieuze bedreigingen.
Om de aandacht te houden komen veel face shots voor in ‘Just Mercy’, maar de
film heeft ook een sterke cast. Een high scene is het bezoek van Stephenson aan
de familie van Johnny D. Dit biedt een beeld op het schaduwleven van de afro-American
community in de country side. Minder zaligmakend is de executie van medegevangene
Herbert. Aan het eind tonen historische beelden dat Just Mercy is gebaseerd op een
waar verhaal. Stephenson schreef namelijk een boek over de cases. Een zin toont
hoe erg het is gesteld met het aantal onschuldig ter dood veroordeelden in
Amerika.
Subscribe to:
Posts (Atom)














































