March 9, 2020

THE WAY BACK

In wedstrijdfilms gaat het meestal zo: een zwak team wordt door een ander verpletterd. Daarna krijgen ze een goede trainer die hun hoop geeft en op het laatst winnen ze de grote wedstrijd. The Way Back, die nu in TBL Cinemas draait, is niet anders. Wat deze film anders maakt, is het drama om Jack Cunningham, de coach. De film is niet gebaseerd op een boek of ware gebeurtenis en moet het dus echt hebben van een grote acteur als Ben Affleck. Dit keer geen grote heldenrol voor de oud-Batman acteur, maar eentje die misschien beter bij hem past als alcoholverslaafde (in het echt). ‘I am fine’ zeggen ze altijd, om niet toe te geven aan hun zorgwekkende toestand. Script en camerawerk blinken uit op de manier hoe zijn verslaving wordt uitgebeeld: hoe het bier thuis wordt gedronken en hoe de bar bezoekjes eindigen.
Dan heb je het ander verhaal - de spelers en de basketbalcultuur van Amerika. Een coach is echt bepalend voor de resultaten; net zoals de regisseur voor een film. Er zit meer in maar toch zal The Way Back het niet lang volhouden op het programma. De low budget movie is meer voor mensen die van drama’s houden en te maken hebben met een verslaving. Voor de basketbalsensatie stem af op een echte wedstrijd.    








March 5, 2020

SURINAME

Genoeg andere onderwerpen over Suriname, maar deze zijn toch zaken die het meest spelen en als film misschien beter verkopen: drugs, corruptie en macht. Helaas, maar dit zijn de realiteiten waarop SURINAME is gebaseerd. Het dagelijkse aantal voorstellingen in TBL Cinemas toont de grote belangstelling - en terecht. SURINAME is een top Nederlandse productie met mooie overview beelden van Paramaribo, scherp beeld en vooral schoon geluid. Wat ontbreekt zijn sterke dialogen. De rustmomenten zijn kort waardoor automatisch de dialogen ook kort zijn. Deze keiharde misdaadfilm blinkt uit in acties, vuile termen en veel locatie scènes. Als kijker geniet je van het laatste en hou je de adem in bij de markt scene op klaarlichte dag. Wat de film ook siert zijn de subtiele details. Medium close shots houden de locaties moeilijk herkenbaar. SURINAME draait niet om het nostalgische met prasi oso’s en culturele diversiteit, maar toont de Suriname van nu: grote villa’s, dure SUV’s en een levensstijl met bodyguards. De titel is ook terecht, want zogenaamd gaat het om de toekomst van het land, maar al gauw blijkt dat het allemaal draait om leiderschap en daarmee de macht. Een juist moment, gelet op de aankomende verkiezingen. Zonder flashbacks wordt een goed portret van de criminele Winston voorgeschoteld. Let goed op het verhaal, anders wordt het einde een raadsel. 






    

February 28, 2020

BRAHMS THE BOY II

Een gezin van drie, later komt er nog een figuur bij met een jachtgeweer. In totaal 4, maar tel de pop ook erbij, want Brahms, zo heet hij, heeft menselijke trekken. Hij kan als enige communiceren met Jude, het zoontje dat stom raakt na een tragedie. Het gezin besluit om tijdelijk buiten de stad te verblijven. Tot hun pech niet ver van waar Brahms begraven ligt. Wanneer hij wordt opgegraven en in huis wordt genomen, beginnen de vreemde dingen. Zijn vele regels hoef je alleen maar te volgen, maar juist daarmee heeft de moeder van Jude moeite. Ze ontdekt steeds meer van de emotieloos kijkende pop. De horror is een vervolg op The Boy waarin blijkt dat een doodgewaande zoon achter de dubbele muren leeft. In deze editie schuilt niemand; Brahms is het kwade zelf. De vader van Jude krijgt de naïeve rol, terwijl de moeder er alles aandoet om met de bewijzen te komen. Soms wat aan de trage kant, maar daarmee wilt de crew de spanning opbouwen? Angstaanjagende spoken komen niet voor, alleen een pop die voor zich uitstaart, en een lading schrikmuziek. Of dat alleen de film eng genoeg maakt, moet je zelf ervaren. Het einde is wel voorspelbaar, want de trend van horrors is om door te gaan.  






    

February 24, 2020

EMMA

Een film waar je echt ontspannen naar kan kijken is Emma. Een primeur dat het vanaf dit weekend al in TBL Cinemas wordt afgedraaid, terwijl het in de grote wereldsteden slechts op beperkte locaties is te zien. Emma wordt overgoten met prachtig interieur, schitterende kostuums uit de 19e eeuw en strijkmuziek. De vele full set diners zijn ook een lust voor het oog. Met deze love comedy drama toont de debuterende regisseur dat ze gevoel heeft voor het vak. Om de aandacht vast te houden, gebruikt ze veel close shots met blurry achtergrond. ‘Knap, ijverig en rijk’, zo wordt Emma Woodhouse volgens een klassieke roman beschreven. Samen met haar paniekerige oude vader leidt Emma een zorgeloos leven, omringd door knechten en dienstmeisjes. In haar aristocratisch wereldje, waarin ze weinig om handen heeft, probeert ze haar vriendin te koppelen, terwijl de mannen haar juist begeren. Maar Emma weet ze te weren. Let op de scene van het schilderij, de koets en bal dans. Wie past het best bij wie? Emma leert dat voor een relatie het niet alleen om karakters en (financieel) achtergrond draait, maar ook om het belangrijkste - de gevoelens. Om in het spoor te blijven van het origineel verhaal komen geen wilde flirtpartijen voor, maar humorvolle subtiele aanzoeken







February 22, 2020

THE DARE

Het begin is al spannend maar gaandeweg de film wordt het al minder wanneer de dader bekend wordt gemaakt. Niet alle thrillers bewaren het geheim tot op het laatst. Het is ook niet altijd nodig, vooral als het om een onbekend figuur gaat. Vandaar misschien dat de makers van The Dare twee verhalen vertellen in de film. Eén over wat nu gebeurt in het heden, het andere over het verleden van de dader, zodat je als kijker kan begrijpen wat hem zover heeft gebracht. 
Thriller of horror maakt niet uit, feit is dat die situatie in de kelder de film interessant maakt. Ook wanneer de slachtoffers tot de grote ontdekking komen wie achter het masker schuilt. Waarschuwing: de martelpraktijken zijn heel bloederig. Groot kans dat je na deze film geen vlees meer lust. Het Rode Kruis zou blij zijn met alle verkwiste bloed. Een verborgen thema kan zijn pesterij bij kinderen. The Dare laat ook zien hoe mooi een woord kan zijn wanneer de beul helemaal uit zijn balans raakt. 
Net als de meeste low budget movies speelt deze martelhorror uit eind 2019 zich hoofdzakelijk af op één locatie. Het einde suggereert een vervolg. Hopelijk niet eindeloos zoals Friday the 13th, Child’s Play en andere bedenkelijke horrors.






     

February 15, 2020

FANTASY ISLAND

Smile, smile, smile! Op Fantasy Island komen je fantasieën uit en zijn er geen redenen om je zorgen te maken. Laat al je hebies thuis en geniet van het verblijf! De enige voorwaarde is dat je de eigen fantasie die je hebt opgegeven, ervaart en tot het einde blijven aanhouden. In de eerste tien minuten van de film wordt deze instructie duidelijk gemaakt door Rourke, de gastheer. Maar hoe de vijf gasten zijn geselecteerd voor deze gratis reis en hoe het allemaal wordt betaald, is niet helemaal duidelijk. Blijkt ook dat er eerder gasten waren geweest.
In ieder geval is de geïsoleerde plaats alleen per boot of watervliegtuig te bereiken. En toch: alles is mogelijk op het eiland. Achter de deur opent zich een ambiance die te maken heeft met de fantasie van de persoon. In het begin krijgen ze het idee dat het allemaal virtueel is, maar wanneer blijkt dat het allemaal echt is, begint het heel eng te worden. Of komt het omdat de feestdrank is bewerkt? En terwijl de spanning stijgt in de zaal, wordt het allemaal verwarrend voor de gasten in de film. In deze thriller zijn weinig dalen of rustmomenten. Het ene avontuur volgt na de andere. Gelukkig dat aan het eind de puzzels in elkaar passen, zoals het hoort bij een goed bedacht script.







THE PHOTOGRAPH

https://www.youtube.com/watch?v=kmicB3J1emw
Hoe interessant kan een love drama zijn als het alleen gaat om romance, zoete oog contact en vrijpartijen? Zonder conflict(en) zou je de 1.46 uren durende The Photograph niet willen uitzitten. De meeslepende love movie bevat een parallel verhaal waarin de ene partner een keus moet maken tussen ambitie of doorgaan met de relatie en trouwen. In het echte leven altijd een moeilijke keus.
Christina kiest voor ambitie in New York en verlaat haar geliefde op boiti in Louisana. Hoe ze overlijdt en waarom ze de brieven en een foto in een kluis bewaart, is niet duidelijk. Maar hiermee opent de film: dochter Mae haalt de brieven op en leest ze telkens weer. Op deze manier leert ze haar moeder beter kennen. Journalist Michael die het verhaal beschrijft van haar moeder komt in contact met Mae en valt voor haar schoonheid. De vonken vliegen over, maar Michael heeft ook een ambitie. Hij wil New York verruilen voor London. De flashbacks in sepia maakt het gemakkelijk om de gelijkenis te volgen tussen de twee generaties. Hoe loopt dit af? De première van The Photograph op Valentine’s Day komt goed uit. Een entertainment met rustig verhaal, mooie muziek en komedie van Michael’s broer.     







February 11, 2020

BLUE STORY

Wanneer je Blue Story ziet, word je wel wakker van het feit dat in London een levendige zwarte gangcultuur bestaat. In vergelijking met New York is London een rustige stad. Het accent van de gangleden wijst op een etnische afkomst, maar van welk Afrikaans land is niet bekend. In elk geval niet uit het Engelssprekende Caribisch Gebied. Waarvoor de jongemannen onderling met elkaar vechten, komt tot uiting in de film, maar als mens heb je wat beters te doen - zou je denken. In Latijns Amerika gaat het vooral om drugs en territorium, maar in Blue Story draait alles om revenge (wraak) en als er niets valt te wreken, dan creëren ze wel iets dat leidt tot zinloze wraakacties. Werken of studeren om een bestaan op te bouwen, komt niet voor tussen de oren. De film is een debuutregie van rapartiest Rapman, artiestennaam voor Andrew Onwubolu, die hiermee zijn eigen ervaring vertelt. Het geluid is goed, maar het onnodig teveel aan close shots komt storend over. In eigen land is Blue Story een groot succes, ondanks dat de film door enkele bioscopen is verbannen. Reden is een groot vechtpartij met houwers bij een voorstelling in Birmingham. Vraag niet om de oorzaak, want die zal marginaal zijn bij zulke figuren die de hele dag ergens hangen met bedorven mind.






          

February 8, 2020

BIRDS OF PREY

Als je een film wil zien zonder daarbij na te denken waarover het verhaal eigenlijk gaat, dan is het Birds of Prey die deze week in TBL Cinemas afdraait. De rode draad van deze action thriller is wraak, daarnaast houdt het leeghoofdig gedrag van Harley Quinn deze film op een komieke intro van de hoofdrolspeelster. De vele voice-overs en flash backs versterken dit beeld. Een relatiebreuk met de Joker treft het punkwijf erg hard en dat probeert ze op haar eigen manier te verwerken. Wat haar niet zint, maakt ze korte metten mee, met gevolg dat een halve stad naar haar zoekt voor wraak.
Of frivole figuur tot superhero of superschurk gerekend mag worden, kan ik niet zeggen - wel dat haar gestoorde acties soms die van haar ex-minnaar overtreffen. Overigens: de Joker komt hier nooit in beeld, het is een andere gek die tot de meest invloedrijke persoon van Gotham City wordt gerekend. Gangsterleider Roman Sionis gooit een extra schep op de seniele acties die soms naar cabaret neigen. Speciale aandacht voor het bezoek van Quinn aan het politiebureau. Aan het eind maakt ze er weer een ‘feest’ van met veel super stunts en fantasie en wordt een team uit geboren.