Wanneer je Blue Story ziet, word je wel wakker van
het feit dat in London een levendige zwarte gangcultuur bestaat. In
vergelijking met New York is London een rustige stad. Het accent van de
gangleden wijst op een etnische afkomst, maar van welk Afrikaans land is niet
bekend. In elk geval niet uit het Engelssprekende Caribisch Gebied. Waarvoor de
jongemannen onderling met elkaar vechten, komt tot uiting in de film, maar
als mens heb je wat beters te doen - zou je denken. In Latijns Amerika gaat het
vooral om drugs en territorium, maar in Blue Story draait alles om revenge (wraak)
en als er niets valt te wreken, dan creƫren ze wel iets dat leidt tot zinloze wraakacties.
Werken of studeren om een bestaan op te bouwen, komt niet voor tussen de oren.
De film is een debuutregie van rapartiest Rapman, artiestennaam voor Andrew
Onwubolu, die hiermee zijn eigen ervaring vertelt. Het geluid is goed, maar het
onnodig teveel aan close shots komt storend over. In eigen land is Blue Story
een groot succes, ondanks dat de film door enkele bioscopen is verbannen. Reden
is een groot vechtpartij met houwers bij een voorstelling in Birmingham. Vraag
niet om de oorzaak, want die zal marginaal zijn bij zulke figuren die de hele
dag ergens hangen met bedorven mind.






No comments:
Post a Comment