Met Brightburn wordt een vergelijking gemaakt met Superman vanwege de
landing van een klein spaceship uit het niets. Zijn ogen kunnen ook gloeien. Het
kinderloos koppel op de boerderij raakt dolgelukkig met de baby jongen die ze
daarin aantreffen. Reden om over de vondst te zwijgen. Als de jongen pubert
ontdekt hij zijn superpowers, maar in plaats van schurken te bestrijden, keert
hij zich tegen de mensheid. En heel bloedig ook. In Brightburn laat de
regisseur alle remmen los voor wat het horror gedeelte betreft. In plaats van een
superhero presenteert hij een figuur die als een beest tekeer gaat en ook nog
graag zijn handtekening achterlaat zoals seriemoordenaars dat meestal doen. De
voorlopige benaming die Hollywood heeft voor zo iemand is anti-superhero. Het
zat al aan te komen na zoveel films over geweldige superhelden. Brightburn opent
de weg voor filmmakers die naar andere invalshoeken uitkijken. Het is ook niet
gebaseerd op een boek. Maar wie naar een verhaal zoekt, zal dit niet vinden in deze
1.40 uur durende movie. Wel voldoende spanning en jump-scare geluid op 10.
‘Weet wie je in huis haalt’ zou een thema kunnen zijn. Het einde suggereert een
vervolg, want welk aardse mens kan een alien met superpowers verslaan?
https://www.youtube.com/watch?v=oD1vbhicJUY





No comments:
Post a Comment