Haar eerste avond shift is gelijk een vuurdoop. Nauwelijks drie weken in
het korps of officier West maakt al kennis met een harde situaties op straat,
maar wat haar het meest bevreemdt, is de opstelling van haar collega. De
eenvoudige titel van de film verwijst naar de huidskleur en de kleur van het
politie-uniform van New Orleans. Voor een naar Amerikaanse begrippen low budget
movie, is deze film een geslaagde productie. Black and Blue toont de schaduwzijde
van de black American society. Vrijwel het gehele verhaal gebeurt op een
locatie - in 24 uur tijd - en toch is de 1.48 uur durende film spannend van
begin tot eind. Het gedeelte met de secondelijm is interessant. Hoewel de film
zich richt op corrupte politie agenten, bespreekt het onderliggende thema de realiteit
waaronder de zwarte community leeft in Amerika versus de orde handhavers. Wie
zijn de echte bad guys: de drugsbendes of politie? Het goed camerawerk is soms te lang gericht op
West, terwijl het eindstukje liever anders had gekund in plaats van te
romantiseren. Als er een manhunt volgt op West, wordt het duidelijk dat huidkleur
geen rol speelt, maar wraak! De hele buurt verandert in een war zone waar
niemand de ander vertrouwt. Maar met West als Afghanistan veteraan dien je rekening
te houden.
https://www.youtube.com/watch?v=QCfSeVCr7ng




No comments:
Post a Comment