In een film is alles mogelijk, en dus ook een horror op klaarlichte dag.
Wat mij betreft is Ari Aster, de schrijver en maker van Midsommar, hierin goed
geslaagd. De 2.20 uren lange film heeft een langzame start, maar eenmaal in
Zweden, rolt het verhaal moeiteloos naar het einde. De enige schokken komen van
de huiveringwekkende beelden. Midsommar is niet te vergelijken met bijvoorbeeld
films uit de Conjuring Universe. Het verhaal en de ‘levensechte’ stunts/ beelden
balanceren op de rand van luguber en krankzinnig. Daarnaast is Midsommar cinematografisch
gezien een juweeltje. Met goed camerawerk bespeelt Aster de kijker op
kunstzinnige wijze. Onder andere door de drone met de camera op zijn kop te
laten vliegen, de spiegelconversaties en de momenten waar er gezamenlijk wordt
gegeten. Het laatste levert niet alleen prachtige shots van bovenaf genomen,
maar benadrukt ook sterke band van de sektarische groep. Long shots tonen de
community ergens in de groene natuur, terwijl bij de medium shots te vaak wordt
gespeeld met de scherpte en diepte voor het accent. Wat de onbekende cast betreft,
komt die overtuigend over. ‘We are your family’ klinkt warm, maar heeft hier een sinistere bedoeling. Pas op voor drankjes op zulke
feestjes. Midsommar redt het zonder schrikmuziek, de dierlijke geluiden bezorgen al rillingen.






No comments:
Post a Comment